رو دهد روى آن داشته باشد كه به او پناه برد ، همچنين بايد به درگاه خالق در حالت نعمت دعا و تضرّع كند ، و خدا را به سبب وفور نعمت فراموش نكند ، تا در شدّتها و سختيها كه پناه به او برد حاجت به زودى برآورده شود ، با آنكه هيچ آنى نيست كه بنده را صد هزار گونه احتياج در امور دنيا و آخرت به جناب مقدّس ايزدى نباشد . چنانچه به سند صحيح از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام منقول است : كسى كه پيش از نزول بلا دعا كند چون بلا نازل شود دعايش مستجاب است ، و ملائكه مىگويند : اين صداى آشنائى است ، و دعاى او را از آسمان منع نمىكنند ، و كسى كه پيش از نزول بلا دعا نكند بعد از بلا دعايش مستجاب نمىشود ، و ملائكه مىگويند كه : ما اين صدا را نمىشناسيم « 1 » . و در حديث ديگر فرمود كه : مىگويند : پيش از امروز كجا بودى « 2 » . و در حديث ديگر فرمود : كسى كه از نزول بلائى ترسد ، و پيش از نزول آن بلا دعا كند براى دفع آن بلا ، خدا آن بلا را به او ننمايد « 3 » . و در حديث ديگر فرمود : كسى كه خواهد دعاى او در شدّتها مستجاب شود ، بايد در هنگام رخا و نعمت دعا بسيار بكند « 4 » . و بر اين مضمون احاديث بسيار است . سوّم : آنكه كسى كه به مخلوقى حاجت دارد ، خدمات شايسته براى او مىكند كه مرضىّ طبع او باشد ، و از چيزهائى كه او كراهت دارد اجتناب مىنمايد ، تا چون حاجتى از او بخواهد برآورده شود ، همچنين به درگاه خدا هركه عبادت و بندگى و

--> ( 1 ) اصول كافى 2 / 472 ح 1 . ( 2 ) اصول كافى 2 / 472 ح 5 . ( 3 ) اصول كافى 2 / 472 ح 2 . ( 4 ) اصول كافى 2 / 472 ح 4 .